Blog 4 – Met de camper naar Turkije en Oost- en Noord-Europa

Turkije

Turkije. Wat een fantastisch land! De spectaculaire natuur, de flora en fauna, de zeer hartelijke en vriendelijke bevolking, de afwisseling in landschappen, de cultuur en historie (het is ongelooflijk hoeveel oudheid is overgebleven). Wij vinden het geweldig!

Kaş (#8)

Oeps, wij hebben laatst voor Nederlandse prijzen in een restaurant in Kaş gegeten, en dat betekent voor Turkse begrippen dus heeeeel sjiek! We hebben er wel heerlijk gegeten en toen we de rekening kregen, begrepen we ook waarom de obers voor ons vlogen, waarom de verse vis als extra service aan tafel door de ober werd gefileerd en waarom we de Turkse koffie na afloop van het huis kregen… Ook kwamen de obers regelmatig tijdens het diner vragen: “are you happy?”.

Kustroute tussen Kaş en Tasucu

De kustroute van Zuid-Turkije is prachtig. Bergachtige weggetjes en mooie uitzichten op de prachtige baaien. Echter, de route tussen Antalya en Manavgat wordt steeds saaier en toeristischer. Na Manavgat wordt het minder toeristisch en worden de wegen weer mooier.

Berg van het eeuwige vuur (Chimaera)

Vlakbij Kemer bevindt zich een hoge rots helling met een merkwaardig verschijnsel. Deze rots helling staat continu in brand. De eeuwige vlammen worden brandend gehouden door een natuurlijk gevormd aardgas (dus geen maagden benodigd om het vuur aan te houden). Zelfs als het regent, dooft het vuur niet. Turken bezoeken graag deze berg, en nemen dan worstjes mee om op de vuurhaarden te roosteren.

Wensboom

Op diverse plekken in Turkije kom je wensbomen tegen. Deze hangen vol met papier, plastic zakjes, sokken, DVD’s, alles wat men maar kan vinden om een wens op te schrijven.

Aspendos

Circa 50 kilometer van Antalya ligt Aspendos, een stad uit de Romeinse tijd met het mooiste en best bewaarde Romeinse theater van Klein Azië, alsmede een aquaduct van 850 meter lang. Beiden zijn gebouwd in de tweede eeuw. Bijzonder aan dit theater is, dat de muur achter het toneel nog steeds in originele staat is en dit is heel zeldzaam.

Manavgat stroomversnelling (#9)

In Manavgat is een prachtige stroomversnelling te zien. Echter, dit mooie plekje is zeer toeristisch. Er moet eerst entreegeld betaald worden, dan moet je door een metaaldetector heen, vervolgens loop je langs diverse souvenirwinkels en restaurants, en uiteindelijk kom je bij een stroomversnelling van circa drie meter hoog. Wij vonden het nabijgelegen park eigenlijk leuker, tussen de BBQ’ende Turken.

Modder

Paniek op een camping in Manavgat! Door hevige regenbuien was de ondergrond waar de campers stonden zo modderig geworden, dat sommige campers niet meer wegkwamen de volgende dag. Er moest een trekker aan te pas komen die de onfortuinlijke campers uit hun plekje heeft getrokken. De campingeigenaresse gaf aan dat ze dit nog nooit eerder had meegemaakt, want het was meestal mooi weer! Hadden wij weer…

Anamur, reuzezeeschildpadden (#10)

Onlangs waanden wij ons in een aflevering van Discovery. Wij stonden op een camping aan zee in Anamur. Midden in de nacht (wij waren diep in onze remslaap) werd er op de deur geklopt door een van onze reisgenoten. We moesten meekomen naar het strand, daar waren reuzezeeschildpadden eieren aan het leggen! Ze komen in het voorjaar ’s-nachts uit zee en kruipen dan circa 50 meter het strand op. Daar graven ze een groot gat en leggen daarin hun eieren. Deze komen vervolgens circa 42 dagen later uit. Er waren een paar mensen van een milieubeweging aanwezig, die de nesten markeerden met stokken en de datum van eieren leggen noteerden.

Het was zo’n bijzondere ervaring om zo’n prachtig dier op zo’n intiem moment in het wild bezig te zien. En dat onder een prachtige sterrenhemel. De meesten van ons stonden daar in ochtendjas, stil en slechts met een paar zaklampschijnsels gericht op de schildpad. Het was een magisch moment.

Taşucu (#11)

Dolfijnen

Een paar dagen later hadden we nog een “momentje”. We zaten te ontbijten op een camping in Taşucu, wederom aan zee. Om circa 08.00 uur komt er ineens een schol dolfijnen voorbij zwemmen! Gewoon te zien vanaf onze camperplaats!

Turkse folkloreavond

In het restaurant op diezelfde camping hebben we op een avond een folkloreavond meegemaakt. Er kwam een jeugdgroep uit het dorp om ons diverse Turkse dansen te tonen en aan het eind van de avond hebben we ook gezellig met ze meegedanst. Uiteraard onder het genot van een heerlijk Turks diner en Turkse wijn.

Konya en de dansende Derwisjen (#12)

Vanaf de kust zijn we vervolgens het binnenland ingereden naar Konya in Centraal Anatolië. Een hoogvlakte van circa 1100 meter hoog dat geklemd ligt tussen een aantal hoge bergketens. Konya is een van de oudste en meest conservatieve steden van Turkije (hier dus geen alcohol meer in de restaurants en supermarkten) en is ooit de hoofdstad geweest van de dansende Derwisjen.

Konya is wereldwijd bekend als de stad waar de beroemde dichter/theoloog Mevlana in de 13^e eeuw ooit de sekte van de Derwishen oprichtte (ook wel Soefisme genoemd). Dit is een (vreedzame) stroming binnen de Islam, die wereldwijd nog miljoenen aanhangers heeft. Mevlana heeft ooit gezegd: “Veel wegen leiden naar God, ik heb die van de dans en de muziek gekozen”. Deze zogenaamde dans van de Derwishen is een rituele dans waarmee wordt gecommuniceerd met God. De danser draait en wentelt en houdt hierbij een handpalm naar boven gericht (om het woord van God te ontvangen) en de andere naar beneden (om de boodschap door te geven aan de gelovigen). Dit gebeurt op de klanken van mooie, ritmische muziek. De dansers raken hierbij in trance.

Wij hebben in Konya met onze reisgroep een privé-avond bijgewoond waarbij deze rituele dans werd opgevoerd. Het was een hele bijzondere avond. Vooral de muziek en zangstem vonden wij prachtig (er werd een soort gitaar, een trommel en een fluit gebruikt en er waren zeer veel ritmewisselingen en stemverheffingen).

Catalhöyük, plaatsje uit de Bronstijd

Dit konden we natuurlijk niet voorbij rijden. Catalhöyük is de oudste opgegraven nederzetting ter wereld! Het stamt uit de Bronstijd en is 9000 jaar oud. Men heeft diverse uit leem gebouwde woningen gevonden met muurschilderingen en voorwerpen. De woningen hadden allemaal een gat in het dak waarmee men in de woning kon komen. De woningen waren met elkaar verbonden door houten ladders. Men geloofde dat het hele sociale leven zich afspeelde op de daken van de woningen.

Dit is zo’n interessante archeologische plek, dat wij ons erover verbaasden dat dit helemaal niet commercieel wordt uitgebaat. Eerst rij je circa 20 kilometer over een slechte weg door allerlei kleine dorpjes heen. Vervolgens parkeer je op een bijna leeg parkeerterrein (geen touringcars en toeristen hier). Daarna kun je in een leuk gemoedelijk museum via een film en diverse posters aan de muur jezelf in het Engels laten voorlichten, waarna je de opgravingen onder leiding van de beheerder (die alleen maar Turks spreekt) mag bezoeken. Overigens allemaal gratis…

Lemen huizen

Hoe verder we het binnenland inrijden, hoe meer dorpen we tegenkomen die volledig in leem zijn gebouwd. Wij hebben de indruk dat de mensen hier ook steeds conservatiever worden. De vrouwen dragen bijna allemaal een hoofddoek en veel mannen en vrouwen dragen een zeer laag hangende harembroek. Wij worden nog steeds vriendelijk begroet en er wordt veel naar ons gezwaaid en geseind, maar aan de Turkse kinderen merken we dat we een armer gebied inrijden. Vooral de jongetjes hebben de neiging om te bedelen met een grote steen in hun hand (met andere woorden, als je ons niets geeft, gooien we deze steen naar jullie camper). Dat is ons in Marokko al een keer overkomen en daar hebben we een grote deuk in de camper aan over gehouden. Jammer, jammer.

Sultanhani (#13)

Dit dorp is bekend vanwege zijn tapijtherstelplaatsen. Tapijten komen overal uit de hele wereld om hier gewassen, gerepareerd en weer gewassen te worden. Zelfs het Engelse Koningshuis is klant.

Ook bevindt zich in Sultanhani een van de oudste en best bewaarde (gerestaureerde) karavanserai van Anatolië (gebouwd in 1229). Een karavanserai is een gebouw met stallen, moskee, restaurant en overnachtingsplekken waar kamelenkaravanen konden overnachten. Deze karavanen vervoerden kostbare zijde en konden daarom niet zomaar ergens veilig hun kamp opslaan. Daarom overnachtten deze handelaars met de gehele karavaan in een zwaar bewaakte karavanserai. Aangezien kamelen ongeveer 30 kilometer per dag kunnen lopen, was langs deze zijderoute op iedere 30 kilometer een karavanserai gebouwd. Helaas zijn er nog maar weinig over.

Wij werden met zeer speciaal vervoer naar deze karavanserai vervoerd: met paard en wagen! Je zag de Turken kijken onderweg en denken: die toeristen zijn gek dat zij zich vrijwillig op zo’n hobbelige primitieve kar laten vervoeren!