Marokko
Twee weken geleden zijn we met de camper in Marokko aangekomen en we hebben er nog geen spijt van. We leren ontzettend veel over de cultuur en de natuur in dit land is prachtig.
Twee maanden met de camper naar Marokko
Dit blog is onderdeel van een reisverslag naar aanleiding van onze campertrip naar Marokko.
Zie hieronder de gereden route en de in de reisblogs beschreven bezienswaardigheden in Google Maps.
Hassan II Moskee van Casablanca (#4)
De Hassan II Moskee in Casablanca is de enige moskee in heel Marokko die is opengesteld voor niet-gelovigen. Wij vonden dit dan ook een erg interessante excursie. De bouw van de moskee heeft 1,5 miljard euro gekost en duurde zes jaar. Het is erg mooi geworden, met veel houtsnijwerk en marmer. Je ziet geen afbeeldingen want volgens de Koran mogen geen levende dingen worden afgebeeld.
De mannen zitten allemaal op de begane grond, de vrouwen op de eerste verdieping vlakbij de luidsprekers. Voordat gelovigen de moskee ingaan, wassen ze zichzelf in het badhuis dat bij deze moskee eronder is gebouwd (ook weer mannen en vrouwen apart). Ze wassen hun voeten, handen en gezicht. Zodra ze de moskee betreden, doen ze hun schoenen uit. Dat hebben wij dus uit respect ook gedaan.
Safi (#5)
Safi is bekend om zijn aardewerkateliers. Er zijn talloze pottenbakkers aan het werk achter hun schijf, alleen hun bovenlijf steekt boven de grond uit. Ieder winkeltje heeft met aardewerk te maken.
Essaouira (#6)
Essaouira heeft een oude, gezellige ommuurde binnenstad, gebouwd in de achttiende eeuw. Het is een klein, gemoedelijk stadje met een relaxte sfeer. Ook de vissershaven is een bezoekje waard, zeker wanneer de sardinevloot binnen komt.
Voor meer informatie, zie Unesco/Medina van Essaouria
Arganolie en geitenkeutels: feit of fabeltje?
Langs de weg van Essaouira naar Agadir staan diverse Argan-bomen. Geiten klimmen in de bomen om de vruchten te eten. De vruchten hebben een pit die via de maag en het darmstelsel naar buiten komt. Kinderen en vrouwen verzamelen de uitwerpselen, halen de pitten eruit en persen deze uit. Zo ontstaat een zeer bijzondere en dure olie, die bijvoorbeeld wordt gebruikt voor salades. Maar het wordt ook als massageolie gebruikt.
Nadat we een herder een paar Dirham hebben gegeven (we leren de gewoonten al kennen!), hebben we een leuke foto gemaakt van zijn geiten in de boom.
Fort Bou Jerif (#7)
Camping Fort Bou Jerif
We zijn vandaag door de Poort van de Sahara gereden, de woestijn in. We hebben een paar dagen op een camping gestaan in Fort Bou Jerif die alleen maar bereikbaar is over een onverharde piste van negen kilometer. Deze camping is echter wel de moeite van het omrijden waard. Goed restaurant (we hebben een heerlijke tajine van dromedarissenvlees gegeten), goed sanitair, heerlijk zwembad en heel erg stil en donker ‘s-nachts. Het water komt uit een bron van 33 meter diep en stroom wordt opgewekt met een generator.
Gek genoeg zijn de laatste twee campings in de woestijn tot nu toe de beste gebleken. En: als je geluk hebt lopen er ‘s-ochtends dromedarissen om je camper! Wij hebben ze echter op deze camping alleen maar in de tajine gezien.
Verlaten fort van het Vreemdelingenlegioen
Vanaf de camping hebben we een korte wandeling gemaakt naar een volledig in leem opgetrokken verlaten fort van het Franse woestijnleger, het Vreemdelingenlegioen.
Excursie met 4×4
De volgende dag zijn we met 4×4 landrovers over onverharde wegen in de Westelijke Stenen Sahara (met nadruk op stenen!) op pad geweest. Nadat wij beiden de nodige voorzorgsmaatregelen hadden genomen op het gebied van wagenziekte, zijn we ingestapt in auto’s waarbij wij ons eerst hebben verbaasd over het feit dat deze auto’s überhaupt nog konden rijden.
Vervolgens hebben we uren gehotst en geklotst, en ben ik ondanks de pillen toch misselijk geworden. Het beetje frisse lucht wat binnen kwam via één enkel gammel raam was vermengd met stof en dieseldampen. En met welk doel? Om te picknicken op een strand dat nota bene ook via een geasfalteerde weg was te bereiken! Iemand uit de groep zei: “Ja, maar dit is veel avontuurlijker”. Okay, daar mis ik dus nog even de clou. Ernst vond het wel leuk, al had de rit wat hem betreft wel wat korter gemogen.
Deze woestijn was het zuidelijkste stukje van onze reis. We hebben nu totaal circa 4500 kilometer gereden. Vanaf nu vervolgen wij onze reis naar het Noordoosten.
We zijn overigens erg tevreden over de staat van onze camper. Hij is weliswaar niet meer wit maar woestijnzandrood, maar bij ons is tot nu toe wel alles vast blijven zitten ondanks de soms uitdagende wegen en pistes.
Verdeling van stroom op campings
Aangezien de satellietschotel niet werkt in Marokko, is het eerste wat de mannen uit onze groep nu doen zodra de camper is neergezet op de camping: elektriciteit aansluiten! Men komt de camper uit met verlengkabels, haspels van circa 50 meter en verloopsnoeren. Vervolgens ontstaat er een discussie over welke campers op welke snoeren moeten worden aangesloten.
Maar de stroom blijft niet altijd werken. Dan komen de mannen naar buiten met universeel meters en wordt er gediscussieerd over de juiste verdeling van het stroomverbruik. Wie heeft het koffiezetapparaat, de broodbakmachine of de waterkoker gebruikt en zaten die allemaal op één haspel? Wij hebben al dit soort apparaten niet, dus wij wachten meestal rustig de discussie af en prikken dan ergens in.
Wij zijn beiden, zoals verwacht, al een keertje aan de diarree geweest. Onze standaard uitrusting van de rugtas is dus nu uitgebreid met: een kotszakje, desinfecterende handcrème, Imodium en zakdoekjes (ter vervanging van toiletpapier dat bijna nergens op een toilet aanwezig is).