Blog 2 – Met de camper naar Marokko

Marokko

Met de ferry van Tarifa naar Tanger (#1)

We zijn in Marokko! De overtocht ging prima. Het is een snelboot en de overtocht duurde maar 45 minuten. We hebben wel twee uur voor de douane in Tanger staan wachten voordat we Marokko in mochten. Maar later begrepen we dat dat voor Marokkaanse begrippen heel snel was. De douane heeft onze 5 x 5-liter vracs rode wijn gelukkig niet gevonden.

Asilah (#2)

De eerste dag hebben we een bezoek gebracht aan Asilah, een klein, niet toeristisch, gemoedelijk dorp circa 50 kilometer ten zuiden van Tanger. Een schoon stadje met goed onderhouden, wit met blauw geschilderde, huizen. De medina (oude historische dorpskern) heeft veel gezellige kleine winkeltjes en smalle straatjes. Je wordt weinig lastig gevallen door opdringerige verkopers.

Dag 2: cultuurschok! We hebben die dag circa 200 kilometer gereden en we hebben ons meerdere malen verbaasd. En soms zijn we er zelfs stil van geworden. Hieronder beschrijven we enkele thema’s.

Het verkeer

Verkeersregels en verkeersborden zijn er niet om het verkeer te regelen. Ze geven slechts een suggestie op welke wijze je aan het verkeer zou kunnen deelnemen. Overigens staan op bijna alle kruispunten verkeersregelaars, ook daar waar stoplichten zijn. De rechterbaan van een twee- of driebaansweg is niet bedoeld om op te rijden. Het is bedoeld om op te lopen, te parkeren of een voorraad zand of stenen neer te leggen.

Karren met ezels ervoor lopen overigens niet op de rechterbaan. Die komen je gewoon links of rechts voorbij. Lijnen op de weg hebben geen nut. Als een weg tweebaans lijkt, maakt de Marokkaanse automobilist er gewoon een drie- of zelfs een vierbaansweg van. De Marokkaanse auto’s lijken niet te zijn uitgerust met knipperlichten. Wel met toeters. Toeteren doet men (vermoeden wij) als men vindt dat je iets fout doet, om je ergens voor te waarschuwen of om je te bedanken. Maar misschien vergeten we nog enkele redenen.

De markt (souk)

Souk El Rabab

Stel je een Nederlandse markt voor. Bedenk dan ongeveer vier keer zoveel mensen, twee keer smallere paden, tien keer zo smerig en vier keer meer geuren en kleuren. Bedenk daarnaast een geheel onverhard en stoffig terrein en diverse paarden- en ezelskarren rijdend tussen de stalletjes. Dan ben je op een Marokkaanse souk! Wij zijn met een paardenkar naar de souk vervoerd. Wij mochten op de bok, waarschijnlijk omdat we “Toerist” op ons voorhoofd hadden staan. We hebben wel vijf keer meer betaald als de Marokkaanse medereizigers…

Route National (N1) langs de kust

Er loopt een verharde weg (Route National) langs de kust, naast de snelweg. De verharding stopt ook precies bij de rand. Naast de weg vind men bebouwing, winkeltjes, krottenwijken, vuilnis, karren, ezels, nog meer vuilnis en mensen. Heeeeel veel mensen. Overal lopen mensen, het is echt ongelooflijk. Mensen op ezels met diverse jerrycans op weg om water te halen. Mensen met paarden- en ezelskarren met goederen die van of naar de markt gaan. Vrouwen die water uit een waterput omhoog halen. Mensen die achter een ploeg lopen die getrokken wordt door ossen en soms door een paard of een ezel. Bedelende kinderen.

De campings

Campings zijn goedkoop, lijken niet luxe en zijn het ook niet. Op de eerste camping hebben we twee dagen gestaan. Voor het douchen moesten we gebruik maken van een badkamer in een hotelkamer. Er zat geen deur tussen de slaapkamer en badkamer. In de badkamer bevonden zich: een gat in de grond om de behoeften te doen met een emmer water om deze behoeften vervolgens weg te spoelen. Daarnaast een douchestang zonder douchebak en douchegordijn (dus de hele badkamer werd nat) en een wastafel zonder spiegel.

Voor de nachtrust is het prettig als een camping niet te dicht naast een moskee staat. Want om 04.00 uur klimt de Moázen (oproeper) in de minaret van de moskee, die voor de gelegenheid is uitgerust met zeer veel luidsprekers. Vervolgens roept hij gedurende circa 20 minuten de gelovigen op voor het gebed.

Met pauwen op een camping hoef je overigens ook niet blij te zijn, het haalt het slechtste in de mens boven. Ernst zei laatst midden in de nacht toen de pauwen weer begonnen te krijsen: “ik wil een jachtgeweer!”.

Bezoek aan een pottenbakkerscentrum

De derde en vierde dag zouden we op een camping in Rabat overnachten, maar deze bleek gesloten. Onze reisleider heeft vervolgens geregeld dat we twee nachten voor de winkel van een pottenbakkerscentrum mochten staan. Zijn winkel maakt onderdeel uit van een cultureel artistiek centrum waar vooral vrouwen werken en hun producten verkopen. We hebben een demonstratie pottenbakken gehad en een rondleiding door zijn werkplaats. In ieder hoekje zat wel iemand die een taak uitvoerde. De Arbodienst zou er overigens wel veel te doen hebben…

Wij hebben vooral de eerste paar dagen in Marokko heel hard nodig gehad om te acclimatiseren. Maar we beginnen nu redelijk te wennen aan de cultuur. En te genieten van de omgeving, de historische stadjes, de mooie natuur, de heerlijke muntthee en de met grote zorg klaar gemaakte tajines.

Rabat (#3)

Rabat is de politieke en administratieve hoofdstad van Marokko. Ook is het één van de vier koningssteden (naast Marrakesh, Fez en Meknes). Het heeft onder andere een Kasba met gezellige steegjes met felblauw geschilderde huizen. En mooie uitzichten over de Atlantische Oceaan, een oude binnenstad (medina) en diverse (exotische) tuinen.

We hebben een bezoek gebracht aan het Mausoleum van Koning Mohammed V (tot 1961 de koning van Marokko). Dit is één van de belangrijkste monumenten van Rabat. Hier ligt Koning Mohammed V op zijn laatste rustplaats. Hij is de stichter van het onafhankelijke en huidige Marokko en wordt gezien als vader van de natie.

Naast het Mausoleum bevindt zich de Toren van Hassan. Deze minaret had 80 meter hoog moeten worden, maar is niet hoger dan 44 meter. Het is in de twaalfde eeuw gebouwd met het idee dat het onderdeel zou moeten worden van de grootste moskee van de wereld. Maar door financiële malaise werd de bouw gestaakt.