Marokko
De natuur is zo bijzonder in Marokko, vooral het gebied waar we de laatste paar weken doorheen zijn gereden: bergen in combinatie met woestijn. Iedere dag heeft wel een of meerdere hoogtepunten opgeleverd. Het weer is fantastisch, warm met zwoele avonden. We kunnen ‘s-avonds buiten koken en eten of we dineren in een restaurant op het terras.
Twee maanden met de camper naar Marokko
Dit blog is onderdeel van een reisverslag naar aanleiding van onze campertrip naar Marokko.
Zie hieronder de gereden route en de in de reisblogs beschreven bezienswaardigheden in Google Maps.
We hebben een hele leuke reisgroep. Ook buiten het programma doen we veel dingen samen, zoals dineren en extra excursies. Er worden veel activiteiten spontaan bedacht. Maar als je zin hebt om iets alleen te doen, is dat ook geen enkel probleem.
Tiznit (#8)
Tiznit is bekend om de Medina met zilver en berber juwelen. Ook de Mellah (Joodse wijk) is leuk om te bezichtigen. De grande moskee is van leem gebouwd. Tiznit wordt omringd door okerkleurige muren van meer dan vijf kilometer lang. Ze dateren uit 1882. Hier begon in 1912 de opstand van de Touaregs onder aanvoering van El Hiba. De opstand eindigde toen Franse troepen hem bij Marrakesh terugdreven en versloegen.
Marrakesh (#9)
De naam “Marokko” is afgeleid van de naam van deze stad. De minaret van de Koutoubia Moskee steekt boven alles uit. Toen men in de strijd in het hart van de stad naar de muren van de moskee optrok, bloedde deze zo fel dat alle huizen rood kleurden. Het is het rood in de Marokkaanse vlag.
Jemaa-el-Fna
Het grote Jemaa-el-Fna (plein der onthoofden) is beroemd vanwege de rijdende restaurantjes die ‘s-avonds worden opgezet. Dan worden kraampjes, bankjes, tafeltjes en BBQ’s neergezet en kun je overal eten. Het wordt ons toeristen echter afgeraden daar iets te eten vanwege onze zwakke darmen. Wij hebben alle activiteiten dus veilig vanaf een gezellig dakterras van een restaurant bekeken. Oorspronkelijk is dit plein een executieterrein geweest. Misdadigers werden hier terechtgesteld en hun hoofden ter afschrikking op palen gestoken.
Jardin Majorelle
Wij vonden Marrakesh een hele interessante stad. De stad is goed onderhouden, schoon en heeft veel interessante bezienswaardigheden, zoals diverse paleizen, een prachtige botanische tuin (Jardin Majorelle) en een hele mooie Medina. Onze gids sprak goed Nederlands omdat hij enige jaren in Nederland had gewoond. Hij vertelde erg enthousiast over zijn stad en zijn land.
Het verkeer in Marrakesh
Het verkeer in Marrakesh is zo chaotisch (niet alleen op de toegangsweg naar de stad, maar ook in de Medina), dat het goed was dat we al enige tijd in Marokko hadden rondgereden en dus gewend waren aan de Marokkaanse manier van rijden, namelijk: zonder regels. Iedereen stort zich gewoon in het verkeer: auto’s, taxi’s, ezelkarren, voetgangers, scooters, touringcars, het rijdt allemaal vier rijen dik over een tweebaansweg en als je geluk hebt rijden of lopen ze allemaal in dezelfde richting.
Oversteken deden Ernst en ik apart en op eigen risico. We spraken af elkaar aan de overkant weer te ontmoeten. Gek genoeg, hebben wij nog geen ongelukken zien gebeuren. Het lijkt alsof er in de chaos toch structuur zit. Marokkaanse automobilisten zijn in ieder geval niet agressief in het verkeer, je moet gewoon even toeteren als je iets wilt.
Voor meer informatie, zie Unesco/Medina van Marrakesh
Ksar van Aït-Ben-Haddou (#10)
Onderweg van Marrakesh naar Ouarzazate hebben we een stop gemaakt bij de Ksar van Aït-Ben-Haddou. Dit is een groep uit leem opgetrokken huizen met een hoge muur erom heen. Er wonen tegenwoordig nog een paar gezinnen binnen de vestingmuren. Het is leuk om daar even rond te lopen.
Voor meer informatie, zie Unesco/Ksar van Ait Ben Haddou
Ouarzazate; bezoek filmstudio’s (#11)
We hebben met een gids de filmstudio’s van Ourzazate bezocht. Dit is de grootste filmstudio van de wereld. Hier zijn meer dan 200 films en televisieseries opgenomen. Als er geen filmproducties bezig zijn, zijn de deuren geopend voor bezoekers. Je kijkt je ogen uit.
Filmstudio’s Ouarzazate
Zagora; kamelenrit (#12)
Vanaf de camping in Zagora hebben we een rit op kamelen gemaakt. Je zit nog best hoog op die beesten en ze zijn breed! Maar het was erg leuk om te doen.
Erfoud (#13)
Zandstorm
We zouden in Erfoud gaan bivakkeren in de woestijn. Kamperen rond een grote tent, waar verder geen water, stroom of sanitair aanwezig was. Wel werd er ‘s-avonds voor ons gekookt: tajine met kip. Toen we die middag aan kwamen rijden bij de bivak, was het nog mooi weer, maar verderop zag je een storm in de lucht hangen. Net nadat de laatste camper gearriveerd was, begon het heel hard te waaien, en werd de lucht helemaal donker. Ook zag je in de verte al diverse wervelwindjes met zand opwaaien. We hebben snel alle ventilatieopeningen dichtgeplakt en waren net op tijd in de camper. Het begon nog harder te waaien en ook te regenen en het zand waaide alle kanten op.
Erfoud; zandstorm
Na een half uur was de bui overgetrokken en hebben we heerlijk in korte broek buiten gegeten met zijn allen. Het was spectaculair om mee te maken. Wel is tijdens de zandstorm het flinterdunne Saharazand overal in onze camper terecht gekomen, niet alleen op de meubels, maar ook op de apparaten. Alles wat beweegbare delen bezit, moet in Nederland worden schoongemaakt, uitgespoten en gesmeerd omdat het knarst, piept of helemaal niet meer werkt.
Zonsopgang in de Sahara
Die nacht om 03.15 uur ging de wekker. We werden opgehaald met 4×4 landrovers om in de Zand Sahara vanaf een hoge zandduin de zon op te zien komen. Dit was ook heel machtig. Niet de rit met de 4×4, want ondanks de wagenziektepillen heb ik boven op een zandduin alsnog mijn maag geleegd. Maar het aanschouwen van de echte Zand Sahara en de zonsopgang was heel indrukwekkend.
Midelt; excursie naar verlaten mijnstreek (#14)
We hebben een hele leuke excursie gemaakt naar een verlaten loodmijnstreek in de bergen. Ooit hebben 3000 mijnwerkers gewerkt en gewoond in de bergen. 35 jaar geleden is de mijn gesloten omdat deze niet meer rendabel was. Wat resteert, zijn spookdorpen waar niemand meer woont en diverse mijngangen die niet meer in gebruik zijn, maar waar je gewoon rond kunt lopen.
Deze mijnwerkers moesten iedere dag 637 treden naar beneden lopen en aan het eind van de dag weer omhoog om bij de mijnen te komen. Wij hebben deze trap ook gelopen, en dat heb ik nog een paar dagen in mijn bovenbenen gevoeld.
De excursie begon overigens bij de camping, waar wij met busjes werden opgehaald. Nadat wij allemaal hadden plaatsgenomen in het busje, werd deze gestart door middel van het aanduwen door drie Marokkaanse mannen. Ik hield mijn hart vast, moesten we met deze oude bus de bergen in? Deden de remmen het wel? De remmen deden het gelukkig goed, en de bus reed moeiteloos over pistes en door droge rivierbeddingen heen.
