Blog 9 – Met de camper over land naar Griekenland en Oost-Europa

Hongarije

Algemene informatie

Wij zijn tien dagen in Hongarije geweest en die gehele periode hebben we een hittegolf meegemaakt. Overdag kwam de temperatuur op ongeveer 38 graden in de schaduw en soms gaf de thermometer om 22.30 uur nog 30 graden aan. We hebben het dus heeeeeeel rustig aan gedaan en kwamen vaak pas in de namiddag of avond in actie. Of we verplaatsten ons overdag met de camper naar de volgende camping met de airco aan.

Zsana (#45)

We zijn een aantal dagen op een mooie camping in Zsana geweest in het zuiden van Hongarije, welke bereikbaar is over een bospad van circa twee kilometer. Erg rustig gelegen dus, en de poesta begint achter de camping. Hier hebben we een paar dagen rustig aan gedaan en de hittegolf over ons heen laten komen,  een paar wasjes gedraaid, het camperhouden gedaan, het blog over Roemenië geschreven, foto’s uitgezocht, veel gelezen en een mooie avondwandeling over de poesta gemaakt.

Pécs (#46)

Maar na een paar dagen luieren, begon het toch weer te kriebelen, en zijn we verder gereisd naar Pécs. We hebben een camping gevonden op circa drie kilometer van het centrum en op een namiddag, toen de zon wat minder hoog stond, hebben we de stoute wandelschoenen aangetrokken en zijn op de vouwfiets naar het centrum gereden. Dat ging niet zo makkelijk als het hier staat hoor, want de weg heen ging voornamelijk omhoog en het was nog steeds 35 graden, dus dat was een aanslag op onze conditie. Eenmaal aangekomen in Pécs hebben we dan ook eerst een terrasje opgezocht in de schaduw en een heerlijk koel drankje genuttigd.

Pécs is een leuke stad, met een groot centraal plein, veel restaurantjes en historische gebouwen. Het voordeel van Pécs is dat het tijdens de Turkse overheersing niet is verwoest omdat de Turken er hun tijdelijk hoofdkwartier hadden gevestigd. Er staat nog steeds een mooi gebouw, dat ooit gebouwd is als moskee en nu weer in gebruik is als parochiekerk, weliswaar zonder de twee minaretten die in 1753 zijn verwijderd. Overal in de stad was verkoeling mogelijk via fonteinen, waterstromen in goten en een soort regensluier waar je onderdoor kon lopen zonder echt nat te worden. Ook werd de stad de hele dag afgekoeld door middel van het bewateren van de straten.

Wij hebben er ’s-avonds heerlijk gedineerd en zijn tenslotte met een ijsje in onze hand op een van de bankjes gaan zitten op het centrale plein. Het was een heerlijke zwoele avond, en zeer levendig op het plein. Overal zaten mensen met zelf meegebrachte etenswaren en drankjes, men was bezig met laptop en/of telefoon in verband met de gratis Wifi in de stad en er was muziek. Heel gezellig.

Toen we ’s-avonds terug kwamen bij de camping, was de receptie al dicht, het toegangshek met een slot afgesloten en de gehele camping in het donker gehuld. Geen probleem, want de campingeigenaresse had ons laten zien waar de sleutel hing (aan de camping kant van het hek, aan een spijker, gewoon even over het hek heen reiken met je hand, en een bewegingssensor zou ervoor zorgen dat de verlichting aanspringt). Wel een probleem dus, want de sleutel viel helaas uit Ernst zijn hand. Aan de verkeerde kant van het hek. En bovendien zat de bewegingssensor ook aan de verkeerde kant van het hek. Daar stonden we dan, in het donker, met uitzicht op onze camper, die toch zo onbereikbaar leek. Maar dankzij het grote probleemoplossend vermogen van Ernst, een lange tak uit het bos, de I-Phone zaklamp app, veel geduld (Ernst) en de slappe lach (Larissa) is het toch gelukt de sleutel naar ons toe te bewegen en deze door het hek heen te pakken. Eind goed, al goed.

Met een trabantje naar een restaurant in Igal (#47)

We hebben zin in goulash, een heerlijk traditioneel Hongaars gerecht. We vragen aan de campingeigenaresse van camping Jo Napot of zij een leuk restaurant weet op loop- of fietsafstand. Dat weet ze, maar dat restaurant ligt op twintig kilometer afstand van de camping, in Igal, dus niet op loop- of fietsafstand. Maar geen probleem, we kunnen bij de camping een Trabantje (door de eigenaresse liefkozend Trabbi genaamd) huren voor een avond! Normaal gesproken overleggen Ernst en ik altijd over het programma, maar toen ik naar Ernst keek, wist ik dat er geen discussie mogelijk was. Ernst zou mij die avond met Trabbi mee uit eten nemen.

Wat hebben we een lol gehad! Ten eerste moesten we heel erg wennen aan het feit dat je na 3,5 maand in de camper weer zo laag op de weg zit. Ten tweede was de enige luxe een autoradio met Hongaarse muziek. Geen stuurbekrachtiging, geen rembekrachtiging, geen airco, geen sigarettenaansteker om TomTom op te laden, geen elektrische ramen. Bij het instappen en sluiten van de deuren, hoorden we zoveel geluidjes dat we bang waren dat we onderdelen waren verloren. De eerste tien kilometer reden we over een hobbelige weg, waarbij bleek dat de schokbrekers toch ook niet meer in beste staat waren. We zijn met een gangetje van circa 40 kilometer per uur naar het restaurant gereden. Daar aangekomen, wilde Ernst een echte entree maken, en dat is gelukt. Het hele terras zat vol en hij heeft Trabbi precies voor de ingang geparkeerd, wat nog niet makkelijk was want dat was heuveltje op. Maar uiteindelijk zijn we veilig aangekomen en hebben we buiten op het terras een heerlijke goulash gegeten. Waar we door het gehobbel in Trabbi overigens ook op de terugweg nog van hebben genoten…

Lunch aan het Balaton meer

Na een paar dagen op camping Jo Napot reizen we weer verder. Rond lunchtijd waren we vlakbij het Balaton meer en ondanks het feit dat dit zeer toeristisch is in het hoogseizoen wilden we toch proberen bij het meer te lunchen. Wie niet waagt, wie niet wint: we vonden een parkeerplek in de schaduw, op twee meter afstand van een groot grasveld dat 100 meter verderop uitkwam in het meer. We hebben er heerlijk in de schaduw geluncht en zijn de hele middag aan het meer gebleven om te zwemmen en te lezen.

Boeddhistische Stupa en tempel, Zalaszántó (#48)

Op een heuvel aan de rand van het dorp Zalaszántó is een prachtige Boeddhistische vredesstupa gebouwd, dat in 1993 door de Dalai Lama persoonlijk in gebruik is genomen. De stupa is 24 meter hoog en de vorm van de stupa vertegenwoordigt de Boeddha, gekroond en gezeten in een meditatie positie op een leeuwentroon. Het was een heel aangenaam, rustig plekje midden in het bos, met bankjes in de schaduw, Tibetaanse vredesvlaggetjes, mooie muziek en wierook. Ook zijn we een stukje verder de heuvel afgelopen voor een bezoekje aan een Boeddhistische tempel.

Köszeg (#49)

Op vier kilometer van de grens met Oostenrijk ligt het kleine gezellige dorp Köszeg. Het feit dat dit dorp in het grensgebied ligt, heeft er juist aan bijgedragen dat het haar oorspronkelijke karakter zo veel mogelijk heeft kunnen behouden. Want om het gevaar uit het westen (Oostenrijkers) en uit het oosten (Turken) het hoofd te bieden, zijn er al van oudsher versterkingen gebouwd. En waar burchten stonden, kwamen kooplieden, die na gedane zaken kapitale woonhuizen lieten bouwen. Zo ontstond een levendige, welvarende stad, die buiten het bereik van de allesverwoestende Turken is gebleven. En natuurlijk heeft dit dorp ook genoeg gezellige restaurantjes, en hebben wij ons wederom tegoed gedaan aan een heerlijke goulash.

Tijdens onze laatste nacht in Hongarije is een einde gekomen aan de hittegolf. Wij hebben die nacht een enorm noodweer over ons heen gekregen met onweer, wind en grote hagelstenen, en de volgende dag was het meteen 10 graden koeler.

Op  naar Tsjechië voor het laatste gedeelte van onze reis!