Noord-Macedonië
Algemene informatie
Klimaat: Klimaatinfo/Noord-Macedonië
Reisadvies: Rijksoverheid/Noord-Macedonië
Grensovergang Griekenland – Noord-Macedonië
De grenspassage van Griekenland naar Noord-Macedonië was heel eenvoudig. Bij de Griekse douane hoefden we niet eens onze paspoorten te laten zien. In Noord-Macedonië wilden ze alleen de paspoorten en de Groene Kaart zien. We hebben bij de grens geld gewisseld en zijn daarna, via de snelweg, op weg gegaan richting Skopje.
Vier maanden met de camper naar Turkije en Oost- en Noord-Europa
Dit blog is onderdeel van een reisverslag naar aanleiding van onze campertrip naar Turkije, Oost- en Noord-Europa.
Zie hieronder de gereden route en de in de reisblogs beschreven bezienswaardigheden in Google Maps.
De wegen in Noord-Macedonië zijn erg goed totdat je tol moet betalen. Vanaf dat moment wordt het wegdek vreemd genoeg slechter. In Noord-Macedonië mag je met een camper maar 80 kilometer per uur rijden op de snelweg. We zijn dus echt door het land heen gesukkeld en hebben geen enkele verkeersovertreding gemaakt. Noord-Macedonië is erg bergachtig en bebost en een prachtig land om doorheen te rijden. Ook is het heel goedkoop en kun je er heerlijk eten. De inwoners spreken niet allemaal goed Engels, maar degenen die dat wel kunnen zijn enthousiast en willen je graag over het land vertellen.
Stobi (#22)
Ongeveer 80 kilometer ten zuiden van Skopje zochten we een plek om te lunchen en stuitten we per ongeluk op een prachtige archeologische vindplaats met Romeinse opgravingen van de vroegere stad Stobi. Het was er niet druk en daarom hadden wij de gehele tijd een zeer goed Engels sprekende privé-gids tot onze beschikking. Deze gids was zo enthousiast, dat je bijna zin kreeg om mee te helpen graven. Er is namelijk pas 15% opgegraven, ze kunnen pas weer verder als er geld beschikbaar is. Er zijn momenten geweest dat er tegelijkertijd 60 archeologen en 700 overige arbeiders aan het werk waren en dat kost natuurlijk veel geld. Er ligt dus nog heel veel onder de grond: huizen met prachtige mozaïeken, kerken met mozaïeken en fresco’s, munten (Stobi was de enige stad in toenmalig Macedonië die haar eigen munten sloeg), potten, sieraden, etc.
Het dorp was ooit, in de zevende eeuw voor Christus, een kleine Paionian nederzetting. In de tweede eeuw voor Christus groeide het uit tot een stad en weer later werd het ingenomen door de Romeinen. Toen werd Stobi de grootste stad van het Noordelijke gedeelte van de Romeinse provincie Macedonia en weer later werd het de hoofdstad van de Romeinse provincie Macedonia Secunda en de hoofdstad van het vroegere Byzantine. Vanwege het feit dat Stobi door zeer zware aardbevingen is getroffen en de mensen hun huizen halsoverkop moesten verlaten, is er nu nog zoveel bewaard gebleven.
Er is onder andere een prachtige basiliek opgegraven met mozaïeken vloer en fresco’s op de muren, een theater dat circa 7.000 mensen kon herbergen en dat dienst deed als gladiator arena, diverse huizen, een paleis, een badhuis, een forum, een marktplein met winkeltjes eromheen en een gebouw waarvan de archeologen aan de hand van de gevonden voorwerpen vermoeden dat het een soort bordeel is geweest (wij gaven al aan, gezien de bezochte opgraving in Efeze in Turkije, dat ze dan waarschijnlijk ook een bibliotheek zullen gaan vinden tegenover het bordeel…).
Ook heeft men ontdekt dat er diverse onderdelen van het voormalige gladiator theater voor andere gebouwen zijn gebruikt. In de Romeinse tijd werden namelijk vaak Christelijke slaven gebruikt voor de gladiator gevechten. Toen de Byzantijnen later de stad overnamen, wilde men niet aan die gruwelijke praktijken herinnerd worden en is het theater in onbruik geraakt.
Wij hebben onze enthousiaste gids beloofd om reclame te maken voor een bezoek aan Stobi, hij zei “spread the word about Stobi!”. Dus hierbij.
Skopje (#23)
Skopje is een bijzondere stad. Aangezien Skopje in 1963 een hele zware aardbeving heeft meegemaakt, zijn daarna veel gebouwen en huizen in beton uitgevoerd. Dat ziet er niet zo gezellig uit. Maar er zijn nog heel veel mooie bezienswaardigheden bewaard gebleven en gerestaureerd. Ook zijn er veel Turkse invloeden te zien vanwege de Osmaanse overheersing ooit, zoals moskeeën, een Oude (Turkse) Bazaar (dit is de grootste bazaar in de Balkan buiten Istanbul), theehuizen (jawel, compleet met mannelijke bezoekers!) en vele andere Turkse gebouwen en monumenten.
In Skopje worden momenteel veel gebouwen en monumenten onderhouden c.q. gerestaureerd, dus de stad staat behoorlijk in de steigers. Er staan veel bronzen standbeelden (waaronder een enorm standbeeld van Alexander de Grote) en er is een prachtige Stenen Brug uit de vijftiende eeuw over de rivier de Vardar heen, die het oude en nieuwe gedeelte van de stad met elkaar verbindt.
Fort Kale
Dit is een fort gebouwd op het hoogste punt van de stad. Er waren al nederzettingen gebouwd voordat de Turken er een omvangrijke kasteelmuur omheen zetten. Het huidige fort was oorspronkelijk gebouwd door de Byzantijnen in de zesde eeuw.
Mustafa Pasha Moskee
Dit wordt een van de mooiste Osmaanse gebouwen van Skopje genoemd en is in 1492 gebouwd door Mustafa Pasa. Tijdens de aardbeving van 1963 is het gebouw helaas behoorlijk beschadigd geraakt, maar is in 1968 gerestaureerd.
Sveti Spas
Dit is een hele bijzondere kerk, omdat deze gedeeltelijk onder de grond is gebouwd. Tijdens de bouw van de kerk in de 17e eeuw, was het in het door de moslims gedomineerde land verboden een kerk te bouwen die hoger was dan een moskee. Dus dan maar onder de grond, aldus de creatieve Christenen. In de kerk is een bijzonder walnotenhouten houtsnijwerk uit de 19e eeuw te zien alsmede prachtige fresco’s op de muren en de plafonds.
Servië
Algemene informatie
Klimaat: Klimaatinfo/Servie
Reisadvies: Rijksoverheid/Servie
Tip: bij het grenswisselkantoor Noord-Macedonië/Servië kun je in Servië geen Macedonisch geld wisselen. Je kunt het beste in Noord-Macedonië de denars omwisselen naar euro’s en vervolgens in Servië de euro’s omwisselen naar Servisch geld (situatie in 2011).
In Servië hebben we grotendeels over de provinciale wegen gereden, en dat was goed te doen. Servië is, net als Noord-Macedonië, bergachtig en bebost.
Enkele bijzonderheden
Ons vielen de volgende dingen op: wij hebben geen moskeeën of andere islamitische uitingen meer gezien en in de steden waren veel bedelende mensen/kinderen en diverse krottenwijken. Maar langs de provinciale wegen in het binnenland rij je ook langs prachtige, goed onderhouden, vrijstaande woningen. Ook staan er langs de weg veel stalletjes, aanhangwagens en vrachtwagens vol met watermeloenen. Het aanbod was duidelijk niet afgestemd op de vraag…
Verkeer
De Servische auto/vrachtwagenrijder lijkt meer haast te hebben om ergens te komen en een korter lontje te hebben, dan de chauffeurs in de buurlanden. Daar waar wij bijvoorbeeld op de snelweg netjes de maximumsnelheid reden vanwege wegwerkzaamheden, werden wij door vrachtwagens rechts over de vluchtstrook ingehaald.
Campings
Wij vonden de afstand in Servië te groot om in een keer naar Hongarije te rijden, dus hadden we een paar keer een camping nodig. Deze zijn er echter niet of nauwelijks, of ze zijn niet vindbaar of gesloten. De eerste nacht hebben we op een camping gestaan vol met kleine, aftandse Servische caravans. Wij stonden op het veldje voor opslag van caravans tegenover de afvalcontainers. Het sanitair gebouw was al weken niet schoongemaakt, dus daar zijn we na de eerste inspectie niet meer in de buurt geweest.
De volgende dag bleek de tweede camping niet bereikbaar vanwege een afgesloten afrit (of we hadden 60 kilometer om moeten rijden) en de eerstvolgende camping vlakbij de Hongaarse grens was gesloten. We hebben toen maar besloten, ondanks het late tijdstip, om door te rijden naar de eerstvolgende Hongaarse camping.