Blog 1 – Met de camper naar Turkije en Oost- en Noord-Europa

Vertrokken

Het is gelukt! We zijn vertrokken! Op woensdag 4 mei om 17.00 uur om precies te zijn, we reden meteen de files in. Het is on-ge-looflijk hoeveel dingen er nog op het laatste moment geregeld moesten worden, we zijn zelfs een paar dagen later dan gepland vertrokken. Terwijl we al een jaar weten dat we op reis gaan en er ook sindsdien een enorme actielijst aanwezig was die regelmatig werd bijgewerkt. Maar ja, we wijten het maar niet aan een eventueel gebrek aan organisatietalent onzer zijds, maar aan mijn nekhernia die bijna drie maanden heeft geduurd en Ernst zijn enthousiasme voor steeds weer nieuwe technische snufjes in de camper (want er was toch nog tijd??).

Italië

Algemene informatie

Route naar Italië

We zijn in een paar dagen tijd via de Duitse snelwegen naar Oostenrijk gereden, bij Füssen de grens over, en vervolgens over de Reschenpass Italië binnen gereden. We werden meteen verrast door een prachtig meer met besneeuwde bergen erom heen.

We hebben in deze omgeving op een mooi gelegen camperplaats aan de Adige overnacht. De volgende dag zijn we op ons gemak richting Riccione gereden, waar we eigenlijk de volgende dag wilden aankomen. Daar werd de hele reisgroep op zondag voor een welkomstborrel verwacht. Echter, wij hebben vanaf Verona nergens campings of leuke camperplaatsen gevonden. We hebben nog wel wat geprobeerd, want volgens onze campergids moesten er wel enkelen zijn. Maar na veel zoeken, kwamen we uiteindelijk in een heel klein gehucht terecht, over onverharde smalle weggetjes met laaghangende bomen, op een erf van een of andere wijnboer. Dank je wel TomTom! Er liepen diverse mensen rond, maar niemand sprak iets anders dan Italiaans. En ons Italiaans gaat niet verder dan Prosecco en pizza. Maar wij werden erg goed geholpen, de kaart werd helemaal voor ons uitgetekend. Helaas hebben we de camperplaats ondanks de goede aanwijzingen toch niet gevonden (TomTom stuurde ons uiteindelijk een parkeerterrein van een restaurant op). Toen hebben we besloten om maar meteen door te rijden naar de ontmoetingscamping in Riccione, waar we om 20.30 uur aankwamen.

Welkomstborrel in Riccione (#1)

Op zondag ontmoetten wij elkaar allemaal voor een welkomstborrel. Het was heel gezellig. Prosecco en nootjes. De dames kregen allemaal vanwege Moederdag een presentje en de mannen een Turks kookboek. Ik ben benieuwd naar Ernst zijn Turkse kookkunsten! Wij werden net als tijdens de vorige groepsreis de “jongeren” genoemd. Leuk om te horen als beginnend veertigers!

Boottocht Italië – Griekenland (#2)

De volgende dag zijn we om 16.00 uur vanaf Ancona met de boot vertrokken naar Igoumenitsa in Griekenland waar we zestien uur later zouden aankomen. Je kunt gewoon in je eigen camper slapen, je mag alleen geen gas gebruiken (dus niet koken, wat vervelend nou). De boot op met de camper ging goed. Het is altijd een beetje spannend omdat het allemaal zo krap is en zo snel moet. Maar er stonden overal mannetjes van de rederij op het dek om aanwijzingen te geven. Normaal gesproken manoeuvreren Ernst en ik altijd samen, rustig en in ons eigen tempo (Ernst in de camper, ik erbuiten), maar dat leek ons nu niet zo’n goed idee met al die testosteron-mannetjes met Grieks temperament om ons heen.

De zee was nogal woelig vanwege een storm die net was overgewaaid, maar dankzij Primatour van de drogist hebben we geen last gehad van reisziekte. Alleen van slapen kwam niet veel, de camper bewoog behoorlijk.

Griekenland

Algemene informatie

De volgende ochtend kwamen we met prachtig weer in Griekenland aan. Wat een mooi land! We hadden die dag circa 220 kilometer voor de boeg, die we volledig over bergweggetjes gereden hebben. Volgens het reisboek zou de Katara-pas gesloten zijn, waardoor je dan een stukje over de snelweg zou moeten. Eigenwijs als wij zijn, zijn we toch naar de pas gereden, want er stond ergens op een bord dat de pas weer open zou zijn. Echter, bij de pas aangekomen, stond er toch een verbodsbordje op de weg. Braaf als wij zijn, zijn we niet doorgereden (later bleek dat de pas inderdaad open was, maar dat het verbodsbord gewoon niet was weggehaald…).

Goed, toen maar eromheen. Ernst houdt namelijk niet van terugrijden. TomTom wel. Die heeft 10 kilometer lang geroepen dat we om moesten keren. Deze weg bleek echter heel mooi. Wel avontuurlijk, want we kwamen er geen Griek, laat staan toerist meer tegen. Er zaten grote gaten in de weg (zonder veiligheidsmarkeringen), soms was een stuk weg weggeslagen (ook weer zonder waarschuwing), er lagen grote keien op de weg en de verkeersborden waren inmiddels niet meer tweetalig. Wel kwamen we veel koeien, schapen en af en toe een schaapherder tegen.

Meteora-kloosters, Kastraki (#3)

Vandaag hebben we een excursie gemaakt naar de Meteora-kloosters. Meteora betekent “tussen hemel en aarde”. De naam is toepasselijk omdat de kloosters allemaal op of halverwege hoge rotsen gebouwd zijn in een landschap dat verder vrij vlak is. Zo  ben je dichter bij God, was de redenatie.

Ze zijn slechts bereikbaar via lange trappen. De oorspronkelijke toegang ging via een katrol met touw, waarmee mensen en goederen opgehesen werden.

De kloosters zijn in de 14^e eeuw gebouwd. Er zijn er totaal 23, waarvan er nog vier worden bewoond; drie door broeders en een door nonnen. De kloosters mogen wel door toeristen bezocht worden, maar de heren moeten dan in lange broek gekleed en de dames in rok en met bedekte schouders. Als je geen rok hebt, wordt je verzocht een, daar aanwezige, wikkelrok om te doen.

Monniken en nonnen leven uiteraard separaat in aparte kloosters op aparte rotsen. Voorkomen moet namelijk worden dat een broeder een “aanvechting” krijgt (in het Nederlands: opgewonden raakt).

Morgen rijden we weer verder richting Turkse grens, alwaar we op zondag 15 mei zullen aankomen.

Het is nu 20.00 uur, we gaan lekker aan de Griekse Kofta (helemaal niet ingewikkeld hoor, gewoon een Hollands pakje van Knorr) met een heerlijk glaasje Italiaanse wijn erbij. Sherefeh! (Turks voor proost!).

Enkele bijzonderheden

Wij ervaren Griekenland als een veilig land. Het is ook een heel mooi land. Veel bergen en zee, mooie campings aan zee/strand, prachtige net aangelegde snelwegen waar weinig verkeer overheen gaat. De overige wegen behoeven soms wel wat onderhoud (in de zin van: welk gat van de gaten in de weg is de minst erge om overheen te rijden).

Graffiti

Wat ons opviel is dat zeer veel verkeersborden met graffiti bespoten zijn. Het maakt niet uit of je in de grote stad bent of op het platteland. En dat is voor ons best lastig, want je moet al turen op die borden omdat het Grieks een ander alfabet heeft. Later hoorden we dat het in Griekenland gebruikelijk is dat men de verkeersborden bekladt als men blij is (bijvoorbeeld als een bepaalde voetbalclub heeft gewonnen).

Wilde honden

Er lopen langs de provinciale weggetjes ontzettend veel wilde honden. Ze blaffen naar je en komen tot vlakbij de camper, je moet uitkijken dat je ze niet overrijdt. Vaak lopen ze in groepen van vier a vijf honden. Ze zien eruit als hele lieve schoothondjes, maar we stappen toch maar niet uit, je weet nooit wat ze onder de leden hebben.

Wisselgeld

Onlangs kwamen we in een vissersdorpje terecht waar geen toerist was te bekennen. In het cafeetje spraken de obers geen woord anders dan Grieks. En toen wij de drankjes wilde afrekenen met een Euro-briefje van 20, mompelde de ober iets in het Grieks, rende vervolgens naar zijn auto, reed weg, en kwam enkele minuten later terug met het wisselgeld.

Prijzen

Griekenland is voor onze begrippen heel goedkoop. Daar kun je overigens rare vergissingen mee maken. Laatst hebben we via de reisleiding broodjes besteld voor de volgende ochtend. Ze waren 1 euro per stuk, dus dachten wij aan een pistoletje. We hadden er vier besteld, twee voor het ontbijt en twee voor de lunch. Bleken het hele grote broden te zijn! Ernst voelde zich nogal ongemakkelijk toen hij met al die broden over de camping heen moest! We hebben ze maar in de vriezer gegooid.

Klimaat

Het weer gedraagt zich in mei een beetje vreemd. De dag begint iedere ochtend met een zonnetje, en de temperatuur loopt gedurende de middag op naar zo’n 25 graden. Later op de middag en/of avond begint het vervolgens te regenen en soms te onweren. Nog niet echt bestendig. Koukleumen als wij zijn, hebben we dus nog niet buiten kunnen ontbijten en dineren.

Grieks eten

Wij hebben heerlijk gegeten in Griekenland. De eerste keer dat we een restaurantje zochten, was er alleen een Griekse menukaart beschikbaar. Nou, daar bak je echt niets van hoor zonder plaatjes. In het volgende restaurant (met Engelse menukaart!) hebben we heerlijk gegeten. Je moet er wel op letten dat alles wat je als “starter”  bestelt, gewoon bij de hoofdmaaltijd wordt geserveerd. Dus onze hele tafel stond vol met allemaal kleine bordjes met gerechten.

Wasmachines

Die zijn we nog niet tegengekomen op de campings. Dus dan maar met de hand. En net op het moment dat we de was wilden uitspoelen, kwam iemand melden dat een van onze reisgenoten een wel heel handig apparaatje op zijn camper had gemonteerd. Een wringer! Overgenomen van een oude buurvrouw van 80 jaar. Gezien onze, zeer jeugdige, leeftijd in de groep, was het voor ons de eerste keer dat we zo’n apparaat zagen! Het was ongelooflijk, normaal gesproken bemoeien mannen zich nooit met de handwas, maar hier stonden alle mannen van onze groep (inclusief Ernst!) ineens de handwas uit te wringen…