Met 4×4 en daktent kamperen in Costa Rica: Pura Vida! (2024)

Algemene informatie

Kamperen in Costa Rica met 4×4 en daktent stond niet meteen op ons netvlies. Maar we wilden graag een keer op reis buiten Europa, zonder onze camper. En wel met de vrijheid van gaan en staan waar je wilt. Zelf je route bepalen en kunnen aanpassen, en ergens overnachten zonder het maken van een reservering. Naar een bestemming met mooie natuur, wilde dieren en diverse nationale parken. En het liefst via een directe vlucht vanuit Amsterdam. Toen kwam Costa Rica in beeld.

Kamperen met auto en daktent wordt in Costa Rica veel gedaan. Vaak worden daar 4×4 auto’s voor gebruikt in verband met de (soms erbarmelijke) staat van de wegen. Er zijn diverse aanbieders van 4×4’s in combinatie met daktent in Costa Rica. We hebben gekozen voor een Toyota Prado, gehuurd bij Nomad America.

We hebben drie weken getoerd en gekampeerd en we hebben een fantastische reis gehad, ondanks dat het weer niet altijd meezat. Zie hieronder ons reisblog naar aanleiding van onze belevenissen en tips voor overnachtingen en bezienswaardigheden.

Route en bezienswaardigheden op Google Maps

Een aantal tips voor het bekijken:

Vlucht van Schiphol naar San José

4 december 2024

We zijn vertrokken! De vlucht met KLM vanaf Schiphol ging heel voorspoedig. De totale vliegtijd was 11,5 uur maar dat ging eigenlijk best snel voorbij. Iedereen had een eigen scherm met films en spelletjes. We kregen een deken en kussentje en we zijn meerdere keren verwend met warme maaltijden, drankjes en snacks. De vlucht was heel goed verzorgd.

Alajuela

Eerste overnachting in Costa Rica

In Costa Rica is het zeven uur vroeger dan in Nederland. Dus we komen plaatselijke tijd om 18.15 uur aan maar voor ons is het midden in de nacht. We zijn doodmoe maar moeten eerst nog langs de douane (kostte ons ruim een uur), toen geld pinnen (eerste apparaat kapot, navragen waar dan, tweede apparaat werkte gelukkig). Toen naar buiten, er zou een door mij gereserveerde taxi moeten staan, stond er niet, navragen, na half uur gelukkig alsnog in de taxi. Taxichauffeur kon het adres van onze B&B niet vinden, navragen, en ja hoor, om 20.30 uur komen we aan.

We worden hartelijk welkom geheten door Rosi, de ‘nana’ van La Posada de Nana. De kamer is heel eenvoudig en we horen het verkeer van de drukke weg, ook ‘s nachts. Maar, de kamer is schoon, het bed was goed, de douche was warm en we hebben heerlijk ontbeten de volgende dag. Gewoon aan een lange tafel, mee eten met de familie. Rosi had heerlijke Gallo Pinto gemaakt, een typisch Costa Ricaans gerecht met rijst en bonen en een gebakken ei erbij. En natuurlijk goede Costa Ricaanse koffie erbij en zelfgemaakte koek na.

Ophalen huurauto bij Nomad America

5 december 2024

Om 09.00 uur werden we opgehaald door Nomad America waar we de 4×4 met daktent hebben gehuurd. Na een uitgebreide instructie over het opzetten van de tent en gebruik van de auto alsmede hulp bij de aanschaf van een E-Sim voor mobiele data zijn we rond 11.00 uur klaar om Costa Rica te verkennen!

León Cortés

We doen eerst boodschappen bij een buurtsuper en dan beseffen we hoeveel we eigenlijk moeten inkopen als je gaat kamperen met alleen een tent en camping materiaal. Van olijfolie tot afwasmiddel, koffie, wc papier, afvalzakjes, input voor ontbijt, lunch en diner, etc. We zijn er dus wel even mee bezig.

Finca Las Mercedes

Daarna rijden we naar onze overnachtingsplek voor een paar dagen, Finca las Mercedes. Het zou een rit moeten zijn van circa twee uur maar al gauw komen we op de chaotische en drukke rondweg van San José terecht, de hoofdstad van Costa Rica. Dat kost ons een uur extra. Het laatste stuk rijden we door de bergen en door dorpjes heen. De route wordt rustiger en mooier. Op enkele smalle stukken na was de weg breed genoeg om te passeren. Het wegdek was wel op diverse plekken in heel slechte staat, soms zelfs met grote gaten midden in de weg. Ook was de weg soms zo steil dat Ernst behoorlijk gas moest geven om onze kleine 4×4 omhoog te krijgen.

We gebruiken een voor Costa Rica hele handige navigatie app, Waze. Deze wordt heel veel gebruikt door de locals die allerlei details doorgeven zoals slecht wegdek, rivier op de weg, auto met pech en heel handig: politiecontroles.

Na het bedwingen van de laatste 500 meters zeer stenige en steile inrit arriveren we bij Finca las Mercedes. Het is een prachtig in de bergen gelegen koffieplantage in bedrijf met B&B en de mogelijkheid om te kamperen. We worden hartelijk ontvangen door de dochter van de eigenaar. We zijn de enige kampeerders dus we hebben het sanitair en een overdekte ruimte met tafels, stoelen en keuken voor onszelf. Daar hebben we die avond een maaltijd bereid en gegeten.

Rond 21.00 uur waren we zo moe (waarschijnlijk nog een beetje last van jetlag) dat we onze daktent hebben opgezocht om te gaan slapen.

We zijn nu twee dagen in Costa Rica en we zijn heel enthousiast, dus dat belooft veel goeds voor de rest van de reis!

Rondleiding koffieplantage

6 december 2024

Onze eerste nacht kamperen in Costa Rica in een daktent. Lang verhaal kort. Het ging. Wel hebben we wat lopen stoeien met het beddengoed dat we hadden meegekregen. Het kussen is te zacht, dus daar hebben we een deken onder gelegd. Maar halverwege de nacht kregen we het koud, dus deken over ons heen en spijkerbroek onder het kussen. Nog te koud. Dus extra trui aangedaan. En we kregen het op de heupen door het dunne matras. Dus we hebben nu bedacht dat we vannacht op het deken gaan liggen om het matras wat dikker te maken en ons dan heel dik aan te kleden. Wordt vervolgd…

Om 06.00 uur zijn we klaar wakker. We besluiten om uit bed te komen (heet dat ook zo in een daktent???) en langzaam op te starten. Om 08.00 uur gaan we deelnemen aan een rondleiding over de koffieplantage met aansluitend ontbijt en koffieproeverij. Samen met een Engels stel die we de vorige dag hebben ontmoet.

De rondleiding

De rondleiding was erg interessant en werd gegeven door de dochter van de eigenaar. Ze vertelde over de geschiedenis van de Finca, het proces tot aan verkoop van de koffiebonen en liet ons de plantage zien en de machines die ze gebruiken om de geplukte bonen te verwerken. We hebben veel geleerd. Wij hebben bijvoorbeeld altijd gedacht dat een koffieboon een boon is. Maar het is eigenlijk de pit van een vrucht, de koffiebes. We hebben er onderweg een geproefd en het heeft een lekkere zoete smaak. Het plukseizoen is overigens net begonnen dus we hebben al wat rekken met koffiebonen ter droging kunnen zien.

Na de rondleiding stond er een heerlijk ontbijt voor ons klaar met onder andere de bekende Gallo Pinto, gebakken ei en aardappeltjes, vers fruit en natuurlijk koffie, gemaakt van de eigen koffiebonen van vorig jaar. Wij hebben niet meer geluncht.

Die middag hebben we een rustig relaxmiddagje gehouden op de Finca. Morgen rijden we weer verder.

Barú

7 december 2024

We hebben beter geslapen nu we op de dekens liggen! Wel zijn we weer vroeg wakker maar dat is in dit land eigenlijk een voordeel want dan is het nog niet zo warm en is het wildlife actiever. We ontbijten met vers gezette koffie op zijn Costaricaans.

Na het ontbijt pakken we de auto in en vertrekken we. We rijden een prachtige route door de bergen. De omgeving is ontzettend groen, met hele hoge bomen en heel veel struiken met prachtige bloemen. De weg is goed te doen, breed met een redelijk wegdek. Alleen soms ontzettend steil. Dus dan brult ons autootje zich omhoog. We passeren veel dorpjes, waar altijd wel mensen lopen en auto’s rijden. Er zijn veel mini supermarktjes, restaurants en soda’s (soort cafetaria). En lange rijen met winkeltjes. Het lijkt alsof ieder dorp een eigen school heeft. De scholen hebben wat weg van een pakhuis en zijn omheind met hoge hekken met prikkeldraad. Dat zie je hier zowiezo heel veel, zowel bij huizen als bij bedrijven, supermarkten en zelfs bij speeltuinen. De meeste mensen rijden hier in stoere terreinwagens. De vrachtwagens zijn groot, type Amerikaans.

La Ceiba Ecoadventures

Rond 16.00 uur komen we aan op onze overnachtingsplek bij La Ceiba Ecoadventures, nadat we 1,5 km over een onverharde stenige en modderige weg hebben gereden. Een 4×4 is hier echt nodig. Het is een prachtige locatie midden in het bos. De camping is eigenlijk vol maar we krijgen een plekje naast een blokhut, die momenteel gerenoveerd wordt en waar wij wel het sanitair van kunnen gebruiken. Het was weliswaar een koude douche maar deze was zeer welkom want het is hier warm en vochtig. We zullen het hier niet koud hebben vannacht.

Ik moest wel even slikken toen de eigenaar ons enthousiast een baby slang liet zien bij onze plek. Ik heb daarna niet geheel gerust constant de grond in de gaten gehouden…

We duiken er weer vroeg in want morgen om 07.30 uur wandelen we met de eigenaar naar een aantal watervallen. Wij vinden Costa Rica geweldig, en we vinden het heerlijk om hier te zijn. Ook de manier van verplaatsen met 4×4 met daktent en kamperen bevalt ons erg goed.

Wandeling naar de watervallen

8 december 2024

Om 07.30 uur wandelen we met de eigenaar naar een van de vier watervallen op zijn terrein. In Costa Rica is het zo dat alle rivieren en watervallen publiek bezit zijn, alleen de toegang ernaar toe kan over privé terrein gaan, en daar kunnen eigenaren geld voor vragen. Dat is hier ook zo, de eigenaar verzorgt betaalde tours naar de watervallen.

De wandeling is leuk maar inspannend. Het pad is ontzettend modderig en glad en op sommige plekken heel steil. We zien een toekan, diverse prachtige grote blauwe vlinders (Blue Marvels), een enorm mierennest en hele bijzondere bloemen. En natuurlijk een mooie waterval. De eigenaar vertelt honderduit over zijn bos en de dieren, heel leuk.

Op de terugweg glij ik uit in de modder en val plat voorover. Dus binnenkort maar proberen een wasmachine te scoren… We zijn rond 08.30 uur terug bij onze kampeerplek en ontbijten dan eerst uitgebreid met koffie en crackers. Wat een heerlijke ochtend. We pakken de auto in om te vertrekken, alles begint een beetje een vaste plek te krijgen en dat is prettig.

Bahía Ballena

We rijden in een klein uurtje naar de Pacifische kust. Ook hier weer heel veel groen en een prachtige kustlijn. We checken in bij camping El Chaman, op circa 100 meter van een van de ingangen van het Marino Ballena National Park, dat we morgen willen bezoeken.

Ook deze eigenaar vertelt heel enthousiast over zijn ‘garden’ vol met dieren. We zien diverse leguanen, de verblijfplaats van een paar vleermuizen en apen in de boom!

We krijgen een mooie overdekte plek met eigen tafel en aanrecht met kraan en zelfs de auto staat onder een overkapping. Wat erg prettig is, want we hadden vanmiddag onze eerste regenbui sinds onze aankomst. Die avond zijn we nog even naar het strand gelopen voor een prachtige zonsondergang.

Wandeling naar Uvita Beach

9 december 2024

Vandaag hebben we een middagprogramma. We willen vanaf de camping naar Uvita Beach lopen, waar een rots- en zandformatie precies de vorm van een walvisstaart vormt. En bijzonder is dat dit juist de plek is waar in bepaalde maanden (helaas niet in december) onder andere bultrugwalvissen langs komen. De ‘walvisstaart’ is echter alleen zichtbaar en te belopen bij eb. En dat is vandaag rond 14.30 uur. Dus we vertrekken na de lunch voor een wandeling van circa vier km naar Uvita Beach dat ook wel wordt genoemd ‘the beach where the jungle meets the ocean’.

Het was een prachtige wandeling. Op de heenweg hebben we voornamelijk via een wandelpad door het bos gewandeld zodat we in de schaduw konden lopen. Het bos staat vol met kokosnoot palmen en andere hoge bomen. We hebben onderweg leguanen gezien en apen in de boom! En altijd uitzicht op de zee. Heel bijzonder. Hier en daar hebben we wat rivierstroompjes moeten oversteken dus we waren blij met onze waterdichte schoenen. En bij de walvisstaart hebben we op blote voeten door de zee gewaad om het eind van de staart te bereiken.

Op de terugweg hebben we vooral over het strand gelopen. Na een paar uur wandelen kwamen we bezweet maar voldaan terug bij de camping. We eindigden de dag met een koude douche, een heerlijk, eveneens koud, biertje uit onze koelbox en een zelfgemaakte macaroni.

San Mateo

10 december 2024

Na twee dagen op de camping El Chaman rijden we langzaam aan via de Pacifische kust weer naar het noorden. Onderweg doen we boodschappen. Dat doen we eigenlijk dagelijks, want we hebben maar een kleine koelbox die ook regelmatig een nieuwe zak ijsklontjes nodig heeft.

Rond lunchtijd rijden we een heerlijk plekje op onder de kokospalmen aan het strand Playa Palo Seco. We lunchen lekker in de schaduw want het is erg warm. Onderweg naar de volgende camping passeren we Crocodile Bridge over de rivier Tárcoles. Erg leuk om al die krokodillen lekker te zien zonnen.

Bij aankomst bij de camping: kampeerschok! We worden opgewacht door twee heren in uniform, er staat een slagboom bij de entree en we krijgen allebei een polsbandje om. Het blijkt een enorm complex te zijn met hotel, zwembad, camping en twee restaurants. Wij zijn overigens de enige kampeerders. Dus we hebben het hele kampeerterrein voor onszelf. Het ligt mooi aan een rivier met een watervalletje.

We zijn nu een week in Costa Rica en de tijd is voorbij gevlogen. Nog twee weken te gaan.

Turin

11 december 2024

We rijden naar het gebied Monteverde waar zich een nevelwoud bevindt. We willen een paar dagen overnachten bij Restaurante & Camping Turin op ongeveer half uur rijden van het nevelwoud. Het is een prachtige route, vooral het laatste stuk door de bergen.

De laatste paar kilometers moesten we volgens Waze afslaan en dat was een hele slechte weg, onverhard met grote stenen en kuilen. Later vertelde de camping eigenaresse dat je in dit gebied beter Google Maps kan gebruiken want Waze stuurt je over secundaire paardenpaadjes… Weten we dat ook weer.

We krijgen een mooi plekje bij de rivier in hun prachtig aangelegde tuin. Een beetje beschut ook onder de bomen want het waait behoorlijk in dit gebied. Rond 16.30 uur willen we de daktent opzetten en dan komt Ernst erachter dat de rits van het topzeil van de daktent kapot is. Erg lastig als het regent want dan is de tent niet meer waterdicht. Een appje naar Nomad America waar we de auto gehuurd hebben en voor zessen staat er een lokale monteur voor de deur met tang en spray. En het is gefixt! Goede service.

We eten die avond in het restaurant. We nemen allebei Casado, een typisch Costa Ricaans gerecht met (natuurlijk) rijst en bonen, salade, groente, vis of kip, en gebakken banaan. En een lekker koud biertje erbij. Bijzonder detail: zelfs op het bierflesje staat Pura Vida! We hebben heerlijk gegeten en de bediening was erg leuk.

Wandeling door nevelwoud Reserva Curi-Cancha

12 december 2024

Het regent pijpenstelen. De hele nacht en ‘s ochtends als we opstaan. Dit is de eerste keer sinds we in Costa Rica zijn. En we zijn erachter gekomen dat kamperen met een daktent in de regen misschien LEUK IS ALS JE JONG BENT maar wij vonden het toch wat afzien. Tent nat (ook van binnen in verband met condens), kleding nat, alles nat wat dicht bij de autodeur ligt als je deze opent.

De weersvoorspellingen zien er voor deze dag niet veelbelovend uit, maar toch besluiten we nog een dagje te blijven want zonde om deze niet te bezoeken als je zo dicht bij een nevelwoud zit.

Bezoek aan het nevelwoud

We ontbijten onder een overkapping en rijden dan in een half uurtje naar Reserva Curi-Cancha, gepakt en gezakt met regenbroek en regenjas. Alle toeristen schuifelen door Monteverde nevelwoud maar wij hebben deze tip van de camping eigenaresse en we waren hier praktisch alleen.

Het regent licht en daarom is de kans om wildlife te zien niet zo groot. Het regenwoud is prachtig, zo anders dan de bossen in Nederland. Ondanks de regen zien we de nationale vogel van Costa Rica, de Grijze Lijster, de Zwarte Goean, een hele mooie oude Ficus boom waar je zelfs in kan staan en prachtige bloemen en uitzichten. En als hoogtepunt lopen er ineens vijf neusbeertjes voor ons langs! Heel bijzonder!

De lichte regen maakt plaats voor zware regen en ondanks onze regenkleding voelen we zelfs nattigheid tot in onze onderbroek. We houden het voor gezien en wandelen kletsnat het café in waar ze helaas al gesloten waren voor eters maar ons nog wel een lekkere kop koffie konden schenken. Nadat we een beetje waren bijgekomen, namen we in dat café een beslissing. We zouden nog een nachtje bij Turin afzien, die avond in het restaurant eten en de volgende dag naar de zon rijden die veelvuldig schijnt aan de Pacifische kust.

Zo gezegd, zo gedaan.

Nosara

13 december 2024

We vertrekken de volgende dag met regen nadat we de daktent nat hebben ingeklapt. We hebben enorm veel behoefte aan zon om onze natte tent en spullen te drogen, dus rijden we vandaag naar Camping Mirella aan het strand Playa Garza, tussen Nosara en Sámara aan de Pacifische kust. Ondanks dat het maar 135 km was, hebben we er bijna zes uur over gedaan. Slecht wegdek, veel files en half uur stilstand op een bergweg omdat ze deze aan het asfalteren waren. Beide kanten waren afgesloten en nadat men zand had gestrooid op het nieuwe hete asfalt mochten we door.

Rond 14.30 uur komen we aan op het schiereiland Nicoya, bekend als een van de vijf Blue Zones ter wereld waar de inwoners een specifieke leefstijl en omgeving hebben en daardoor een zeer hoge leeftijd bereiken. We rijden verder naar de kust waar we op de zeer eenvoudige (qua sanitair) maar gemoedelijke en prachtig gelegen camping Mirella aankomen. Daar staan we aan het strand onder de bomen met uitzicht op de zee en zonsondergang!

We besluiten om hier twee dagen te blijven zodat we de spullen kunnen laten drogen en genieten van het heerlijke weer.

14 december 2024

Het voelt gewoon als vakantie! Het is heerlijk weer, we rommelen wat op onze plek, doen een wasje, Ernst trekt nog de stoute slippers aan om in de (warme) zee te zwemmen en we maken rond zonsondergang een lekkere strandwandeling.

En toen werd het 21.00 uur. Blijkt de camping pal naast een bar te liggen die op zaterdag een full moon party gaf. De DJ gaat helemaal los met elektronische muziek op volume tig. Wij liggen in onze daktent op een paar meter afstand. Om 02.45 uur vindt de DJ het welletjes. Wij al veel eerder. We hebben geen oog dicht gedaan die nacht.

Upala

15 december 2024

Het is heerlijk aan de kust maar we willen nog wel wat regenwoud en wild life zien dus rijden we het schiereiland weer af, naar Camping La Aurora Rio Celeste. Dit ligt drie km af van het Nationaal Park Vulcan Tenorio waar je een wandeling kunt maken door het regenwoud naar een mooie waterval.

Als we aankomen bij de camping krijgen we de keus om op het (modderige) grasveld te staan en in de daktent te slapen of voor hetzelfde geld een cabana te huren, een hut zonder ramen met een bed en een ventilator en een afdakje waar we onze spullen kunnen uitstallen. Aangezien de weersvoorspellingen er niet heel bestendig uitzien, kiezen we voor de cabana. We reserveren voor twee nachten.

Bezoek Nationaal Park Vulcan Tenorio

16 december 2024

De volgende ochtend rond 09.00 uur staan we bij de entree van het Nationaal Park. Het is druk op de trail en we zien geen wilde dieren. Het is wel een prachtige wandeling door een dichtbegroeid bos naar een mooie waterval met een turkooisblauwe kleur. Dit ontstaat door de chemische reactie tussen zwavel en calciumcarbonaat. Als het veel geregend heeft, heeft de waterval een bruine kleur maar wij hebben geluk.

Verderop komen we nog een apart fenomeen tegen waarbij er twee rivieren bij elkaar komen, een rivier zonder en de rivier met de chemische reactie. Heel bijzonder.

We zijn begin van de middag weer terug op de camping en dan ligt er een fijne rustige rommelmiddag voor ons. Met de heerlijkste douche van onze reis, namelijk met warm water!

La Fortuna

Bezoek Mistico Arenal Hanging Bridges

17 december 2024

Een topdag. We begonnen de dag weliswaar met een enorme hoosbui dus we waren blij dat we in de cabana sliepen. Het ontbijt konden we onder het afdak doen en tegen de tijd dat we klaar waren, was het droog en hebben we de auto ingepakt.

Daarna hebben we een prachtige route gereden richting La Fortuna, hét toeristische dorp waar diverse tours starten naar en in de buurt van Vulcan Arenal. We rijden door kleine dorpen, over onverharde weggetjes waar je bijna niemand tegenkomt (zeker geen toeristen) en langs Lake Arenal.

We willen Mistico Arenal Hanging Bridges bezoeken, een privé natuurreservaat met veel wildlife, jungle en zes hangbruggen die boven de boomtoppen uitkomen. Vlak voor het park moeten we ineens stoppen voor een grote groep neusbeertjes die over de weg lopen, zo schattig.

Het park is prachtig. De flora is zo mooi. Het bos is heel dicht begroeid met prachtige hoge bomen. Er wonen apen, luiaards, vogels, miereneters, spinnen, slangen etc. Wij zien echter alleen een gele slang, een aantal vogels en neusbeertjes op de parkeerplaats. Maar het was echt de moeite waard. Bij de ingang van het park heb je prachtig uitzicht op de Arenal vulkaan. Deze was nu in wolken gehuld. Het is een actieve vulkaan die in 2006 voor het laatst is uitgebarsten.

Camping Lagos del Río

We checken eind van de middag in op de mooiste camping van onze reis, Camping Lagos del Río. Een kleine oase, met een snelstromende rivier, een zwemvijver en een prachtig aangelegd park. We hebben onze eigen overkapping om onze spullen uit te stallen. We douchen (koud, dat dan weer wel), drinken een koud Costa Ricaans biertje, spelen een spelletje Rummikub en warmen een lekkere maaltijd op. Pura Vida!

Luiaarden toer en workshop tortilla maken

18 december 2024

We hebben vanmiddag een tour gedaan met gids (Sloth Tour and Tortillas Cooking Class) door een vrij klein maar mooi privé park, waar veel luiaards en andere wilde dieren wonen. Onze gids, David, vertelde honderduit over de natuur en het wildlife. Hij had een telescoop mee waardoor de dieren beter te vinden waren.

We hebben acht luiaards gezien! Of eigenlijk 8,5 want we zagen ook een moeder met baby. Zo schattig.

Daarnaast zagen we een leguaan, grote hagedis, mooie grote vlinder, zwart groene gifkikker en diverse vogels waaronder een toekan.

Na de tour hebben we met de groep een suikerrietdrankje geperst en werd ons geleerd hoe je tortilla moest maken. Die we daarna zelf hebben opgegeten.

Het was wederom een topdag.

Playa Grande

19 december 2024

Regen, regen, regen, als we de volgende ochtend wakker worden. We hebben een beetje pech met het weer, want normaal gesproken zou in december het droogseizoen starten. Of het te maken heeft met klimaatveranderingen, het weerfenomeen La Nina? Wij weten het niet en de Tico’s ook niet. We maken er maar het beste van.

We pakken de tent weer kletsnat in en besluiten terug naar de Pacifische kust te rijden waar beter weer is voorspeld voor de komende paar dagen. Het is een prachtige route langs Lake Arenal. We lunchen onderweg in de schaduw van een boom (want zon!), we tanken en doen onze dagelijkse boodschappen.

Eind van de middag komen we bij een zeer eenvoudige camping aan, met een rare sfeer, zonder ontvangst en helemaal omheind met struiken en bomen. We hebben geen zin meer om verder te rijden dus we installeren ons en lopen naar het strand, Playa Grande. Dat overigens erg mooi is!

We hebben nog geen zin om terug naar de camping te gaan, dus besluiten we ergens wat te gaan drinken. We komen precies tijdens Happy Hour terecht op het terras van Bistro Cantarana, waar we twee (want Happy Hour) Costa Ricaanse biertjes drinken en heerlijke vers gemaakte chips met dipsaus eten. En we hebben ontzettend leuk contact met de ober die in redelijk goed Engels honderduit praatte over Costa Rica en zijn toekomstplannen. Hij was ook een goede verkoper want voordat we het wisten zaten we aan ons derde biertje en een complete maaltijd. Pura Vida!

Avellanas

20 december 2024

We hadden al bedacht dat we op deze camping maar één nacht zouden blijven, dus toen de beheerster ons die ochtend vertelde dat de pomp kapot was en er de hele dag geen water zou zijn, pakten we onze biezen en daktent en vertrokken. Naar Nieves Surf Camping, vlakbij Playa Avellanas.

Ondanks dat het maar 30 km rijden is, doen we er ruim twee uur over. Daar moet je in Costa Rica echt rekening mee houden. Sommige wegdekken zijn zeer slecht en soms sta je ook lang te wachten bij wegwerkzaamheden, zoals vandaag. De navigatie app Waze die hier veel wordt gebruikt, heeft het ook nooit over aantal kilometers maar over benodigde tijd.

Bij aankomst op de camping worden we hartelijk ontvangen en we kunnen ook onze vuile was inleveren. Wat errrug nodig was. We maken een wandeling over het strand, dat heel rotsachtig is. Maar omdat het eb is, zijn de rotsen zichtbaar en kun je veilig zwemmen. Ernst waagde de sprong.

Daarna terug naar de camping en lekker gekookt en gegeten. En toen hoorden we ineens brulapen! En we zagen er eentje in de boom. Zo bijzonder dat ze hier gewoon in het wild leven. We hebben hier op de camping ook een leguaan, een enorme eekhoorn, een sprinkhaan van circa tien centimeter lang en diverse vogels gezien.

En toen het donker was, hing er ineens een wandelende tak aan onze auto! En oh ja, er schijnen hier ook veel spinnen en slangen te zitten, maar die zijn niet erg gevaarlijk, aldus de camping eigenaresse…

21 december 2024

We hadden dringend drinkwater nodig. De camping eigenaresse tipte ons over een nabijgelegen buurtsupertje die je via een mooie wandeling langs het strand en over een lange houten vlonder door de mangroves (met krokodillen!) kunt bereiken. Krokodillen hebben we niet gezien maar wel honderden krabbetjes. Aan de gaten in de grond te zien, zouden het er wel eens duizenden kunnen zijn. Heel bijzonder.

We komen rond lunchtijd terug op de camping. En er zit een restaurant naast de camping. De beslissing is dus snel genomen. We eten een heerlijke Costa Ricaanse Chifrijo (een bowl met rijst, bonen, stukjes varkensvlees, tomaten, ui en avocado). En yuca (een soort aardappel) met kip en salade. En we drinken natuurlijk het inmiddels bekende Costa Ricaanse biertje. We hebben heerlijk gegeten.

We ontmoeten op de camping die middag een leuk, jong Costa Ricaans stel en een Zwitserse vrouw die door Costa Rica fietst. Gezamenlijk kijken we naar een grote groep brulapen die in de bomen op de camping hangen. Met baby’s!

Montes de Oro

22 december 2024

Helaas komt aan deze geweldige reis bijna een eind. Morgen om 20.30 uur plaatselijke tijd vertrekt ons vliegtuig en we moeten voor 17.00 uur onze auto inleveren. We besluiten vandaag al een stukje richting vliegveld te rijden.

We checken eind van de middag in op een prachtig boven op een berg gelegen camping met mooi uitzicht op de zee in de verte. Helaas staat er erg veel wind zo hoog op de berg en staan we helemaal alleen. Niet erg gezellig. Maar we gaan gewoon vroeg naar bed, morgen vroeg weer op en dan maken we er nog een leuke laatste dag van.

23 december 2024

Vertrekdag. We hebben redelijk geslapen ondanks de soms harde windstoten. We houden een rustige morgen op de camping, ontbijten (met zicht op twee toekans in de boom!), maken een kleine wandeling, douchen (warm!!!) en herpakken de koffers voor vertrek. Na de lunch vertrekken we en rijden een prachtige route door de bergen. Wat is Costa Rica toch mooi. We leveren de auto in en worden door Nomad America naar het vliegveld gebracht. Top service.

Terugvlucht naar Nederland

24 december 2024

We zijn weer in Nederland! We hebben een goede vlucht gehad, de tijd is voorbij gevlogen… Wat hebben we een fantastische reis gemaakt. Ondanks dat Costa Rica maar 1,5 keer groter is dan Nederland, heeft het ongelooflijk veel verschillende natuur. Regenwoud, nevelwoud, (actieve) vulkanen, bergen, prachtige stranden en heel veel wildlife.

Voor ons was dit een beetje een proef. Op de bonnefooi naar een land op een ander continent, voor het eerst in een daktent. Het was avontuurlijk en gaaf maar ook moeilijk soms, vooral als het regende of als we geen leuke camping konden vinden. Maar het gaf ons ook veel vrijheid. En je kunt in een daktent het wildlife beter weghouden uit je bed…

Een gevleugelde uitspraak onder reizigers is “ga geen gedoe uit de weg als er kans is op magie” en dat geldt zeker voor deze reis, want we hebben heel wat Pura Vida-momentjes gehad:

• Ons eerste ontbijt in Costa Rica aan een lange tafel tussen de familieleden van “Nana” Rosi
• Ons ochtend ritueel met vers gezette Costa Ricaanse koffie
• De prachtige zonsondergangen
• De Blue Marvels
• De heerlijke Casado bij Restaurante Turin
• Buiten ontbijten terwijl de kolibries om je heen vliegen
• De grote groep neusbeertjes midden op de weg
• Luiaards spotten
• De leuke gesprekken met de Tico’s en Tica’s
• De brulapen en de wandelende tak bij camping Nieves
• Een warme douche
• Happy Hour bij Bistro Cantarana
• De vele verwonderingen over de prachtige natuur

Enkele bijzonderheden

• Het is in Costa Rica het hele jaar door rond 18.00 uur donker. Dat is wennen want wij vinden kamperen met een daktent het leukst met daglicht
• Wij vinden de Tico’s en Tica’s (zo worden de locals genoemd) erg vriendelijk en behulpzaam en helemaal niet opdringerig
• In de meeste dorpen liggen enorme drempels (reductors) om de snelheid te verlagen. Deze worden soms met borden aangegeven maar meestal niet en sommigen zijn opvallend geel geschilderd maar bij de meesten is dat er inmiddels af gebladderd. We hebben dus wel eens tegen het plafond gezeten