Blog 12 – Met de camper naar Turkije en Oost- en Noord-Europa

Zweden

Algemene informatie

Nadat we de knik van de Botnische Golf zijn omgereden, kwamen we iets voorbij Kemi in Lapland, Noord-Zweden terecht. Dit gedeelte van Zweden heeft dezelfde natuur, cultuur en uitstraling als Finland, en daarom voelden wij ons hier ook erg op ons gemak.

Kerkdorp Gammelstad (#50)

Wij kwamen op onze eerste dag in Zweden aan bij Gammelstaden, vlakbij Luleå. Hier bevindt zich een 15^e/17^e-eeuwse kerk, alsmede circa 450 houten huisjes rond de kerk, die gebruikt werden door mensen die vanuit de wijde omgeving daar naar de kerk wilden gaan. Vaak waren de huisjes eigendom van mensen die de kerk niet vanuit één reisdag konden bereiken en dus moesten overnachten in Gammelstaden. Het wordt ook wel een Kerkdorp genoemd en werd vaak tevens gebruikt voor het onderhouden van sociale contacten. Er werden huwelijken gesloten (en partners gezocht!), er was markt en er werd recht gesproken.

Ernaast ligt een leuk openluchtmuseum met allerlei verzamelde gebouwen uit de streek én een idyllisch parkeerterrein waar we heerlijk rustig hebben overnacht!

Olofsfors Bruk (#51)

In Nordmaling staat deze voormalige ijzerfabriek, die bijna geheel in hout is gebouwd. Het museum was vanwege het laagseizoen helaas al gesloten, maar we hebben er wel een wandeling gemaakt langs de diverse gebouwen. En een inwoner van het dorp was zo vriendelijk om ons toegang te geven tot een arbeiderswoning die nog helemaal in de oorspronkelijke stijl was ingericht.

Höga Kusten (#52)

De Höga Kusten is een prachtig kustgebied tussen Kramfors en Örnsköldsvik en staat sinds 2000 op de werelderfgoedlijst van Unesco. Ook dit gebied is tijdens de ijstijd gevormd en stijgt nog steeds licht ieder jaar. Het landschap is uniek met rolsteenvelden, kloven, ravijnen, grotten, bergen en door het opkomende land afgesloten zeearmen. De huidige kustlijn lag 9000 jaar geleden nog 280 meter onder zeeniveau!

Wij hebben een hele mooie, maar intensieve wandeling gemaakt door het Nationaal Park Skuleskogen. Intensief in de zin van lastig begaanbare wandelpaden, bezaaid met grote, gladde keien en af en toe steile klauterpartijen, onder andere door een 40 meter diep ravijn heen van 200 meter lang.

Wij hadden gelukkig allebei onze stevige bergschoenen aan, maar ondanks dat is Ernst een keer een stukje op zijn billen naar beneden gegleden en heb ik een pijnlijke beweging met mijn voet gemaakt. Hypochonder als ik ben dacht ik meteen: “Oh jee, ik heb mijn voet verzwikt. In de middle of nowhere. Hoe moet dat nou? Ik kan met die voet niet over die grote keien klauteren. Misschien moet Ernst wel hulp gaan halen. Gelukkig hebben we genoeg water bij ons. En isoleerdekens”. Maar na een half uurtje doorlopen, trok de pijn weg en daarmee ook de negatieve gedachten. En voelden wij ons die avond, toen we aan een welverdiend wijntje uit Finland zaten, echte bikkels.

Verkeersborden

Als je door zoveel verschillende landen rijdt, is het leuk om te merken dat sommige landen zo hun eigen specifieke verkeersborden hebben. Een paar voorbeelden:

• Turkije: pas op voor overstekende schildpadden.
• Polen, langs provinciale wegen waar diverse mensen staan om producten of kamerovernachtingen te verkopen: pas op voor mensen die ineens voor de auto kunnen lopen.
• Polen, bij de ingang van een Nationaal Park: pas op voor beren, met een uitgebreide instructie wat je moet doen als je er eentje tegenkomt (in het Pools…).
• Estland, vlak voor een bepaald gebouw: pas op voor overstekende bejaarden.
• Finland en Noord-Zweden, zowat na iedere 500 meter: pas op voor overstekende rendieren.
• Finland en Noord-Zweden: pas op voor overstekende sneeuwscooters.
• Midden-Zweden: pas op voor overstekende elanden.

Terugreis naar Nederland

Tja, en dan komt er een moment waarop we aan de terugreis begonnen te denken. We waren toen net boven Stockholm in een gebied waar we een paar jaar eerder al eens geweest waren. We hadden nog circa een week te gaan en ineens hadden we zin om naar huis te gaan. Vanaf dat moment hebben we de TomTom op “Snelste route naar huis” gezet en zijn we op ons gemak in een klein weekje door Denemarken en Duitsland naar huis gereden.

30 augustus 2011

We zijn weer thuis! Veilig en wel, in goede gezondheid. We kijken terug op een prachtige reis waarbij we circa 16.000 kilometer hebben gereden. We zijn uitgerust, onthaast, hebben vele fijne “momentjes” beleefd, leuke ontmoetingen gehad, prachtige natuur gezien, veel verschillende culturen opgesnoven, onvergetelijke ervaringen opgedaan en interne grenzen verlegd. We kunnen er weer tegenaan en we hebben er zin in!

Op naar de volgende reis!