Blog 6 – Met de camper over land naar Griekenland en Oost-Europa

Noord-Macedonië

Algemene informatie

Campings bij het meer van Ohrid

Nadat we een makkelijke grensovergang hadden tussen Griekenland en Noord-Macedonië, zijn we via een mooie route naar het meer van Ohrid gereden. Daar kwamen we ’s-avonds pas om ca 19.00 uur aan en toen moesten we nog een camping zoeken. Volgens ons reisboek waren er echter diverse campings om en nabij het meer van Ohrid dus wij dachten dat dat geen probleem zou zijn. Toch wel.

De meeste campings waren nog niet open (het was eind juni!!!) en bij 1 camping stonden we voor een gesloten receptie, maar de slagboom stond wel open. Dit was een grote camping met ontzettend veel vaste Macedonische gasten in caravans. De supermarkt en het restaurant waren nog niet in gebruik. Boven het receptiegebouw was een verbodsbord voor pistolen opgehangen en diverse vaste sta plaatsen waren afgeschermd met tralies. Wij kregen daar een zeer unheimisch gevoel, dus zijn we doorgereden. Het was inmiddels 20.00 uur en we hadden nog steeds geen camping gevonden. Overigens hebben we bij navraag naar de betekenis van dat pistolenverbodsbod later begrepen dat die camping gebruikt is als stemlokaal bij de laatste verkiezingen en dat dat bord was opgehangen om aan te geven dat men veilig kon stemmen zonder geïntimideerd te worden door wapens.

We besloten nog één camping te proberen iets verder van Ohrid (vlakbij Struga) en op weg naar die camping zagen we ineens een campingbordje naar Camping Rino. Daar zijn we heengereden en het was of we in een warm bad terecht kwamen. Het was inmiddels 20.30 uur (voor ons overigens 21.30 uur want in Griekenland was het een uur later) en we hadden nog niet eens gegeten. Wij werden bij de receptie opgevangen door een zeer vriendelijke Engels sprekende man (zoonlief). Het was een hele kleine camping, geschikt voor circa vijf campers/caravans en een paar tentjes, en wij hadden de laatste plek.

We hebben op het terras van de camping aan het meer van Ohrid die avond heerlijk gegeten (vader kookte en moeder bediende). De volgende dag hebben we onze waszakken aan moeders gegeven en kregen we alles weer droog en opgevouwen terug. Wij zijn hier drie nachten gebleven, het voelde heel goed. En dat we op een gegeven moment in de rij moesten staan voor het toilet omdat er voor 22 campinggasten welgeteld één hokje beschikbaar was met toilet en douche ineen, en de douche bovendien koud was, mocht de pret niet drukken.

Het meer van Ohrid (#27)

Het meer van Ohrid is niet alleen het diepste meer van Europa maar ook een van de oudste meren van de wereld. En Ohrid zelf is een van de oudste nederzettingen van Europa. Hier is ook het Cyrillisch schrift ontworpen, door de monniken Kyrillos en Methodios. Dit schrift wordt nog steeds in alle Slavische landen gebruikt.

Vanaf Camping Rino werden we door de campingeigenaar voor een gering bedrag met de auto naar Ohrid gebracht. Wij hebben ons laten afzetten boven bij het fort, zodat we daarna naar beneden terug konden lopen. Van het fort zelf is niet veel meer over, maar natuurlijk heb je daar boven wel een mooi uitzicht. Verder zijn er diverse kloosters en middeleeuwse kerken met, hoe kan het ook anders, prachtige fresco’s en iconen.

Ohrid is heel toeristisch (veel Nederlanders!) en er zijn ontzettend veel restaurantjes met vaak leuk gelegen terrassen aan het water. Nu hadden wij in onze reisgids een tip gelezen van een goed lokaal restaurant waar voornamelijk Macedoniërs zelf kwamen eten. Dat restaurant hebben we gevonden, en dit was inderdaad niet toeristisch. Er was geen terras buiten, dus hebben we binnen gezeten, tussen de Macedoniërs. En wat hebben we lekker gegeten! En alles voor een habbekrats!

Klein wereldje

Na het bezoek aan Ohrid zijn we met een taxi terug naar de camping gereden. De taxichauffeur sprak goed Engels en vertelde honderduit over zijn land. Ineens vroeg hij ons of wij twee dagen eerder toevallig met de camper in Bitola hadden gereden, circa 70 km voor Ohrid. Dat klopte en nadat wij dat verbaasd beaamden, gaf hij aan daar ook te hebben gereden en Ernst te herkennen aan zijn haar (dat stond met behulp van gel met enkele centimeters omhoog, dankzij twee maanden reizen). Wat een klein wereldje. Zijn laatste woorden waren: “Maybe we will see each other again. Don’t cut your hair!”.

Enkele bijzonderheden

• Tolwegen: die zijn duur!!! Voordat ik de portemonnee had opgeborgen, kwam het volgende tolpoortje alweer. Maar er was ook niet echt een alternatieve route voorhanden om van Ohrid naar Skopje te rijden, dus we hebben toch maar de tolwegen genomen.
• Brandstof: overal in Macedonië wordt exact dezelfde prijs gehanteerd voor brandstof, of je nu in een dorp tankt of langs de tolweg.
• Veel Macedoniërs die wij hebben gesproken hebben zelf in Nederland gewerkt of hebben familie in Nederland. Vaak liet men gezin en haard achter in Macedonië om in het buitenland geld te verdienen voor hun gezin, omdat dat in Macedonië niet lukte.
• Er zijn verrassend veel mensen die Engels of Duits kunnen spreken en dat is voor de contacten erg leuk.
• Campings: sommige campings hebben (veel) achterstallig onderhoud. Veel campings zijn in handen van grote bedrijven (de vroegere staatsbedrijven) en die doen er niet veel aan. Het leukste zijn de kleine familiecampings, die worden gerund door klantvriendelijke en ondernemende mensen.